چطور سرور نام‌های دامنه (DNS) کار می‌کند؟

وقتی برای چند دقیقه در اینترنت جستجو می‌کنید، چندین بار بدون اینکه بدانید از سرور نام‌های دامنه یا DNS:DomainNameServer استفاده می‌کنید

DNS بزرگترین بانک اطلاعاتی جهان است و بدون آن کار اینترنت تا حدودی مختل می‌شود. آدرس‌هایی مثل www.website.com برای کامپیوتر شما و اینترنت غیر قابل درک است! هر آدرسی به این صورت دارای یک آدرس IP است. IP آدرسی است که برای کامپیوتر و اینترنت قابل درک است و یک آدرس 32بیتی 4 قسمتی است. در زیر نمونه‌ای از آدرس IP را مشاهده می‌کنید:

42 . 251 . 42 .70

هر چهار رقم هشتایی یا Octet نام دارد. چون هر کدام مقداری بین 0 تا 256(28) می‌تواند داشته باشد. هر کامپیوتری که در اینترنت است دارای یک آدرس IP مخصوص است. سرورها دارای آدرسIP ثابت هستند ولی کامپیوتر‌هایی که به ISP متصل می‌شوند هر بار یک آدرس جدید از ISP دریافت می‌کنند.

در ویندوزXP می‌توانید آدرس IP کامپیوترتان را در قسمت Run با تایپ IPCONFIG ببینید.

همان طور که گفتیم کامپیوتر شما تنها آدرس‌های IP را می‌شناسد و اگر به جای آدرس سایت IP آن را بنویسید فرقی نمی‌کند.

در کل انسان‌ها در حفظ کردن شماره‌ها و عددها مهارتی ندارند و حفظ کردن آدرس سایت‌ها به جای آدرس IP آن‌ها برای ما آسان‌تر است.

قسمت اول نام دامنه مثل www یا mail در mail.website.com نام یک قسمت از سرور را مشخص می‌کند. هر قسمت از نام یک دامنه در همان سرور باید یکتا باشد و هر دامنه نیز باید یکتا باشد. برای مثال نمی‌توانیم دو website در com‌. داشته باشیم و نمی‌توانیم دو mail در website.com داشته باشیم. شرکتی به نام NetworkSolutions مسئول ثبت دامنه‌ها است. نام تمام دامنه‌ها در لیستی به نام whois list موجود است.

هر دامنه‌ای دارای یک سرور نام‌های دامنه (DNS) در جایی است. تمام این سرور‌ها روی هم DNS را تشکیل می‌دهند ولی تماماً به صورت یک بانک اطلاعاتی واحد رفتار می‌کنند.

DNSها همواره دو کار را انجام می‌دهند:

• در خواست‌های کامپیوتر‌ها و کاربران برای ترجمه آدرس‌ها به IP را پاسخ می‌دهند.

• درخواست‌های DNSهای دیگر برای ترجمه آدرس‌ها را پاسخ می‌دهند.

هنگامی که یکی از این نوع درخواست‌ها به DNS می‌رسد یکی از چهار کار زیر را انجام می‌دهد:

• اگر IP مورد نظر را داشته باشد به درخواست جواب می‌دهد

• اگر آن آدرس را نداشته باشد با DNSهای دیگر ارتباط برقرار می‌كند تا IP مورد نظر را بدست آورد

• ممكن است بگوید «من این آدرس را نمی‌شناسم ولی نام آدرس DNS را به شما می‌دهم که ممکن است این آدرس را بشناسد»

• می‌تواند پیغام خطای را بدهد و بگوید که آدرس غیر معتبر است و وجود ندارد.

هنگامی که آدرسی را در جستجوگر اینترنت خود وارد می‌کنید اولین قدم دریافت IP آدرس دامنه است تا بتواند سایت مورد نظر را درخواست کند. برای اینکار باید IP را از DNS دریافت کند.

وقتی به ISP خود متصل می‌شوید، DNS مورد نظر از طرف ISP مشخص می‌شود. در Run IPCONFIG را تایپ کنید تا DNS خود را ببینید. هر برنامه‌ای که نیاز به دریافت IP و ارسال آن به سرور دارد IP مورد نیاز را از DNS مشخص شده اینترنت شما دریافت می‌کند.

هنگام پاسخ دادن به درخواست؛ اگر IP مورد نظر در DNS وجود نداشته باشد ولی قبل از شما کسی همان IP را درخواست کرده باشد، DNS دیگر نیازی به فرستادن در خواست به باقی سرور نام‌های دامنه ندارد و درخواست‌های تکراری را ذخیره یا Cache می‌کند.

بیایید به یک مثال واقعی از کار DNS بپردازیم. وقتی در جستجوگر اینترنت خود www.website.com را تایپ می‌کنید؛ ابتدا سرور نام دامنه (DNS) شما از DNS دامنه‌های COM. سوال می‌کند که www.website.com را می‌شناسد یا نه.

سرور COM. این آدرس را می‌شناسد پس آدرس DNS مخصوص  www.website.com را به DNS شما می‌دهد. سپس DNS شما یه DNS مخصوص www.website.com متصل می‌شود و IP مورد نظر را دریافت می‌کند و آن را به جستجوگر شما می‌دهد تا جستجوگر شما به آن سرور متصل شود.

هر کدام از این DNSها دارای چندین DNS جایگزین هستند تا در صورت بروز مشکل در یکی از آن‌ها کار باقی آن‌ها مختل نشود و شما بتوانید همچنان سایت مورد نظرتان را جستجو و دریافت کنید. کار دیگری که DNSها انجام می‌دهند ذخیره (Cache) کردن تمام درخواست‌ها و پاسخ‌هاست. به این ترتیب بعد از تعداد زیادی جستجو و درخواست دادن و گرفتن IPها، کار DNS سریع‌تر می‌شود و دیگر نیازی به مشغول کردن DNSهای دیگر ندارد.

این ذخیره (Cache) برای همیشه باقی نمی‌ماند و شاخصه‌ای برای اینکار به نام TTL:TimeToLive دارد که مشخص می‌کند هر درخواست و IP را تا چه مدت ذخیره کند.

TTL با هر IP دریافتی به DNS می‌رسد و اگر تنظیمات DNS به طوری باشد که از TTL برای تعیین زمان ذخیره استفاده کند طبق TTL از چند دقیقه تا چند روز IP را ذخیره می‌کند.

همشهری آنلاین

آشنایی با فناوری AJAX & Atlas

برنامه های وب مبتنی بر سرویس گیرنده : AJAX و Atlas

 یكی از ویژگی های مهم برنامه های وب ، تبعیت آنان از معماری "سرویس گیرنده - سرویس دهنده"  است . این بدان معنی است كه پیاده كنندگان برنامه های وب می توانند به منظور تحقق پردازش های سمت سرویس دهنده و سرویس گیرنده از فن آوری های متعددی استفاده نمایند. یكی از نكات مهم در خصوص انجام پردازش های سمت سرویس گیرنده ، میزان وابستگی آنان به اطلاعات موجود در سمت سرویس دهنده است . به عبارت دیگر ، اجرای یك event handler در سرویس گیرنده تا چه میزان وابسته به كد سمت سرویس دهنده است و  به منظور انجام آن چه میزان داده می بایست بین سرویس گیرنده و سرویس دهنده مبادله گردد ؟

صرفنظر از این كه  به سوال فوق چه پاسخی داده می شود ، واقعیت این است كه به منظور مدیریت رویدادهای محقق شده در سمت سرویس گیرنده ، می بایست ملزومات مورد نیاز ایجاد تا پیاده كنندگان بتوانند با استفاده از آنان پردازش های سمت سرویس گیرنده را مدیریت نمایند .

پردازش های سمت سرویس گیرنده از گذشته تاكنون

با توجه به این كه پردازش های سمت سرویس گیرنده در برنامه های وب می بایست مستقل از نوع پلت فرم باشند ،  بدیهی است كه تمامی تلاش های انجام شده در این عرصه ، می بایست متمركز بر روی برنامه های مرورگر باشد تا با ایجاد پتانسیل هائی در آنها ، امكان انجام پردازش های سمت سرویس گیرنده فراهم گردد . ظهور زبان های اسكریپت نویسی نظیر جاوااسكریپت و  تجهیز مرورگرها به برنامه های مفسر مربوطه از جمله اقدامات عملی دراین عرصه است . استفاده از زبان جاوااسكریپت به منظور كدینگ پردازش های سمت سرویس گیرنده دارای قدمتی چندین ساله است . در ادامه ، قابلیت های جدیدی به مرورگرها اضافه گردید تا پیاده كنندگان بتوانند به كمك آنان برنامه های وب سمت سرویس گیرنده را ایجاد نمایند . هم اینك ، تمامی مرورگرهای متداول از یك مدل شی گراء موسوم  به DOM ( برگرفته از document object model ) استفاده می نمایند و تعداد اندكی از آنها از یك ویژگی جدید با نام XMLHTTP استفاده می نمایند  كه به كمك آن ،  سرویس گیرندگان و سرویس دهندگان می توانند بدون نیاز به انجام یك postback كامل و round trip با یكدیگر و به صورت مستقیم ارتباط برقرار نمایند.

XMLHTTP  ، شامل مجموعه ای API ( رابط برنامه نویسی ) است كه امكان ارسال و یا دریافت داده به صورت باینری ، HTML و XML را از سرویس دهندگان وب بر روی اینترنت و به كمك پروتكل HTTP فراهم می نماید .  در مواردی كه نیاز به داده موجود در سمت سرویس دهنده می باشد ،  XMLHTTP  به صورت پیوسته اقدام به ارسال درخواست خود برای سرویس دهنده می نماید تا آخرین اطلاعات را بدون نیاز به refresh كردن مدام مرورگرها ، بازیابی نماید . در واقع ، به كمك فن آوری فوق ، سرویس گیرندگان قادر به مبادله غیرهمزمان با سرویس دهنده بوده و می توانند اقدام به ارسال و یا دریافت داده XML بدون نیاز به انجام یك round trip كامل كه باعث تولید مجدد یك صفحه می گردد ، نمایند .

ماحصل این تحولات ، ظهور نسل جدیدی از برنامه های وب نظیر  Microsoft Virtual Earth  و   Microsoft Windows Live  است . ایجاد چنین برنامه های وبی كار ساده ای نخواهد بود و پیاده كنندگان می بایست شناخت مناسبی نسبت به جاوااسكریپت و مدل DOM  داشته باشند كه ممكن است در هر مرورگر متفاوت باشد . علاوه بر این ، جاوااسكریپت تمامی ویژگی های یك زبان شی گراء را ارائه نمی نماید و بسیاری از ملزومات مورد نیاز پیاده كنندگان برنامه های وب در فریمورك دات نت را تامین نمی نماید ( نظیر type-safe ) .

ایجاد برنامه های وب با تاكید بر انجام پردازش سمت سرویس گیرنده ، نیازمند ملزوماتی نظیر

یك زبان برنامه نویسی و پلت فرم پیاده سازی جدید  است .   

AJAX ( برگرفته از asynchronous JavaScript and XML )

پیاده سازی برنامه های وب با استفاده از فن آوری های اشاره شده ( اسكریپت نویسی سمت سرویس گیرنده و مبادله غیرهمزمان با سرویس دهنده ) ،  AJAX  نامیده می شود . AJAX ، پیاده كنندگان را قادر به تولید صفحاتی می نماید كه از توان پاسخگوئی بسیار مطلوبی در سمت سرویس گیرنده متناسب با رویداد ایجاده شده ، برخوردار می باشند . چراكه آنها  از اسكریپت های سمت سرویس دهنده برای دستیابی و مدیریت عناصر بخش رابط كاربر استفاده می نمایند . علاوه بر این ، با توجه به مبادله غیرهمزمان داده به منظور ارسال و دریافت داده ، امكان انجام عملیات مورد نظر بر روی داده بدون وقفه و ازدست دادن state وجود خواهد داشت .  Microsoft Virtual Earth  و برنامه سرویس گیرنده نامه های الكترونیكی Outlook Web Access  ،  دو نمونه از برنامه های سبك AJAX ، می باشند .

ادامه مطلب

تاریخچه بزرگترین شركت سخت افزارى جهان: IBM

شركت بین المللى ماشینهاى تجارى (INTERNATIONAL BUSINESS MACHINES) گرچه به عنوان یك شركت در میان صدها شركت كسب و كار دیگر درجهان وجود دارد اما تاریخچه یك قرن حضور در مراحل مختلف تكامل اندیشه و عمل بشرى از IBM شركتى پدید آورده است كه همواره جایگاه ویژه جهانى خود را در عرصه كسب وكار حفظ كرده است. یك خانواده خلاق و خستگى ناپذیر (توماس واتسون پدر و پسر) در خلق این سازمان و رشد و پویایى آن در دهها سال نقش خاص داشته اند و توانسته اند شركت را از حوزه تولید ماشین تحریر و ماشین حساب در دهها سال پیش، آرام آرام به عرصه فناورى اطلاعات و ارتباطات وارد كنند و آن را به بزرگترین شركت تولید كننده رایانه درجهان با ویژگیهاى منحصر به فرد تبدیل سازند. شركتى كه رهبرى به كارگیرى رایانه هاى شخصى و تجارى را در سازمانهاى آموزشى، علمى، صنعتى و خدماتى براى كمك به حل مهمترین مشكلات صنعتى، اجتماعى و بهداشتى برعهده گرفته است. این تجربه موفق یك سده تلاش ساماندهى شده است كه در دنیاى پررقابت كنونى و درمیان رقیبان جدى باسابقه و مدعیان جوان باانگیزه، شركت را درصدر آورده و از «HP»، «مایكروسافت» و «دل» فراتر نشانده است.

ادامه مطلب

کرم "اوباما" به اینترنت راه یافت

به گزارش ایسنا، این کرم كه به تازگی توسط Walling Data، شركت توزیع كننده محصولات امنیت اینترنت AVG كشف شده، توسط هیچ یك از محصولات آنتی‌ویروس شناسایی نشده است با این حال تهدید خطرناكی محسوب نمی‌شود زیرا شمار اندكی از رایانه‌ها به آن آلوده شده‌اند.

ورم اوباما از طریق درایو USB و با استفاده از امكان اجرای خودكار ویندوز (اتوران) خود را در هر درایوی كه به آن متصل می‌شود به طور خودكار نصب می‌كند.

برخلاف بیش‌تر نرم‌افزارهای مخرب دارای اهداف مالی، کرم اوباما شماره كارت اعتباری كاربر را به سرقت نمی‌برد و یا رایانه كاربر را به رایانه‌های آلوده تحت كنترل از راه دور معروف به زامبی تبدیل نمی‌كند.

متخصصان حدس می‌زنند این کرم توسط یک دانش آموز  نوشته شده باشد.