سلام!

آغاز  دهه نود و آخرین دهه قرن چهاردهم هجری شمسی را به شما دوستان عزیز تبریک می گم و آرزوی سالی سراسر شادی و پیروزی برای شما و تمام ایرانیان عزیز دارم

دریغا عیش اگر مرگش نبودی                             دریغ آهو اگر بگذاشتی یوز

نوروز 90 مبارک!

یاعلی!

با تشکر از دوست خوبم آقا تیمور:

********************

پاره تنم :

اگر از دوستت جدا می شوی رشته ای از دوستی را بگذار بماند تا اگر روزی خواست با همان رشته به دوستی برگردد.

در ارتباط با دوست،خودت را وادار کن که این طور باشی:
اگر از تو برید وصل باش
اگر از تو روگرداند،برو نزدیک و مهربان باش
اگر با تو بخیل بود،بخشش کن
اگر از تو دور شد،برو طرفش
اگر با تو تندی کرد،نرم باش
اگر بدی کرد،عذرش را بپذیر
جوری که انگار بنده اویی و او آقا و ولی نعمت توست.
ولی نکند این بخشش و نرمی و وصل را در حق یکی که شایسته
آن نیست،یا جایی غیر خودش انجام دهی.
با دشمن دوستت دوست نشو که این دشمنی با اوست.دوست در هر موردی با تو مشورت می کند،خوب یا بد،صادقانه خیر او را بخواه.


ادمی بر مرکب زمان سوار است.بر مرکب روزها وشبها.
حتی وقتی خودش خیال می کند ایستاده است،مرکب زمان دارد اورا پیش می برد.
همان وقتی که خیال می کند جایی ساکن شده و استراحت می کند،دارد رو به پایان جلو می رود.
پس مطمئن باش به آرزویت نمی رسی و بیش از اندازه مقرر عمر نمی کنی.که تو در همان جاده ای هستی که آدم های پیش از تو رفته اند.پس در جستجوی مال و منال دنیا،آرام وبی حرص باش.وقت خرج کردنش هم سنجیده و زیبا عمل کن.

به خوبی ها بخوان واهل خوبی ها باش
با دست و زبان بدی ها را بران
تمام سعیت را بکن از اهل بدی دور بمانی
آن طور که شاید و باید در راه خدا جهاد کن
نگذار ملامت هیچ ملامت گری تو را نگه دارد
در جستجوی حقیقت هر جا که هست،در اعماق سختی ها،در انبوه حوادث،غوطه ور شو و پی فهم حقیقت دین باش.

خودت را عادت بده به صبوری،به تحمل ناگواریها،چه اخلاق خوبی است این صبوری،این شکیبایی در مسیر حق


فرزندم

دور وبر خوبان بگرد تا از آنان شوی
از اهل شر فاصله بگیر تا از آنان جدا باشی
مال حرام بد لقمه ایست و زشت ترین ظلم،ظلم به ناتوان است.
خیلی داروها،خودشان دردند و خیلی دردها دارو و مداوایند.


جرعه جرعه خشم خود را فرو ده،من شربتی با پایانی این همه شیرین و ته مزه ای این همه گوارا ندیده ام.
با آن که با تو تندی می کند،نرمی کن.خیلی زود با تو نرم خواهد شد.نسبت به دشمن با فضیلت رفتار کن که این از هر دو نوع پیروزی شیرین تر است.

******************************

در این شب های عزیز ما رو از دعای خیرتون محروم نکنید....

یا علی!

اسپانیولی : کسیکه یکبار می دزدد ، همیشه خواهد دزدید .

 
انگلیسی: طمع به همه چیز، از دست دادن همه چیز است.

 
عربی: هیچ کس را وادار به دو کار نکن، جنگیدن و زن گرفتن.
 
انگلیسی: ضربات کوچک درختان بزرگ را از پای در می آورند.

ایتالیایی: معنی همه چیز دانستن هیچ ندانستن است.

عربی: مشورت با کسی کن که تو را به گریه می اندازد نه با کسی که تو را می خنداند.

روسی: برای کسی که شکمش خالی است، هر نوع باری سنگین است.

دانمارکی: وقتی که آش از آسمان می بارد گدا قاشق ندارد.

ایرانی: تیر از جراحت به در آید و آزار در دل بماند.

آفریقایی: یک دوست خوب را با هر دو دستت نگهدار.

فارسی: مرد حکیم خرده نگیرد بر آینه.

ایرانی: یا حرفی بزن که از خاموشی بهتر باشد یا خاموش باش.

فنلاندی: همیشه کمی بترس تا هرگز محتاج نشوی زیاد بترسی.

بوسنی: مرحله اول بلاهت آن است که خود را عاقل بدانیم.

ایتالیایی  :عشق یعنی ترس از دست دادن تو.

 انگلیسی: یک متر یک متر سخت است ولی یک سانت یک سانت مثل آب خوردن است.

 مصری  : تندرستی ، تاجی است بر سر انسان سالم ولی هیچ کس جز یک بیمار این تاج رانمی بیند .

 ژاپنی : باید حریف را به کمک حریف دیگری بدام انداخت.

 هندی : سکوت هرگز اشتباه نمی کند  و هر چه طولانی تر باشد ، بهتر قضاوت می کند.

منبع:

عصر ایران

ادامه مطلب

مکالمات حسنیه

حسنیه hosnie نام کنیز یک فرد بازرگان بود که در زمان امام صادق علیه السلام میزیسته.

مهمترین مطلبی که از زندگی وی خوانده ام «مکالمات حسنیه» است که در تتمه کتاب حلیةالمتقین های چاپ امروزی چاپ میشود. این مکالمه حاوی مناظره مفصل حسنیه با علمای مخالف شیعه است و بدلیل شیرینی آن کمتر خواننده ای بی خیال از کنارش میگذرد!

دانلود متن کامل کتاب مکالمات حسنیه
73 صفحه به زبان فارسی

منبع:

man-mote.tumblr.com

.دریغ بر ملتی که سرشار از اعتقادات و خالی از دین است

دریغ بر ملتی که لباسی  بر تن می کند که خود نمی سازد، نانی را می خورد که خود درو نکرده، و باده ای می نوشد که از تاک های او جاری نیست

دریغ بر ملتی که زورگو را قهرمان می داند و فاتح پر جلال را سخاوت مند

دریغ بر ملتی که در خواب شهوت را منفور می داند، و اما در بیداری تسلیم اش می شود

دریغ بر ملتی که صدا بر نمی آورد، مگر به هنگام تشییع جنازه، و لاف نمی زند مگر آنگاه که گردنش زیر تیغ باشد

دریغ بر ملتی که سیاست مدارش روباه، فیلسوفش تردست، و هنرش، هنر وصله و پینه و تقلید باشد

دریغ بر ملتی که حاکم جدیدش را با بوق و کرنا خوشآمد می گوید، و با قهقهه و غوغا وداعش می گوید، تا با بوق و کرنا دیگری را خوشآمد گوید

دریغ بر ملتی که فرزانگانش از پیری خرف شده اند و مردان نیرومندش هنوز در گهواره اند

دریغ بر ملتی که تکه تکه شده و هر تکه اش خود را ملتی می داند

 این قسمت از کتاب باغ پیامبر و سرگردان

نوشتۀ  جبران خلیل جبران