تنهایی علی علیه السلام
علی (ع) تنهاست!
چه كسی تنها نیست؟؟
كسی كه با همه و در سطح همه است.
كسی كه رنگ زمان به خود می گیرد.
احساس خلأ مربوط به روحی است كه آنچه در این جامعه و زمان و در این ابتذال روزمرگی وجود دارد نمی تواند سیرش كند.
و لذا آنهمه یاران، آنهمه همرزمان، آنهمه نشست و برخاست با اصحاب پیامبر، هیچكدام برای علی (ع) تفاهمی بوجود نیاورده است.
هیچكدام از آنها در سطح او نیستند.
می خواهد دردش را بگوید،
حرفش را بزند،
گوش نیست، دلی نیست، و فهمی نیست تا بفهمد.
رنج بزرگ یك انسان این است كه عظمت او و شخصیت او در قالب فكرهای كوتاه، در برابر نگاههای پست و پلید، و احساس او در روحهای بسیار آلوده و اندك و تنگ قرار گیرد.
نیمه شب به طرف نخلستان می رود، آنجا هیچكس نیست، مردم راحت آرمیده اند، هیچ دردی آنها را در دل شب بیدار نگاه نداشته است، و این مرد تنها، كه روی زمین خودش را تنها می یابد، با این زمین و این آسمان بیگانه است، و فقط رسالت و وظیفه اش، او را با جامعه و این شهر پیوند داده.
ولی وقتی به خودش بر می گردد می بیند كه تنهاست.
شبانه به نخلستان می رود، و باز برای اینكه ناله او بگوش هیچ فهم پلیدی و هیچ نگاه آلوده ای نرسد، سر در حلقوم چاه فرو میكند و می گرید.
این گریه از چیست؟؟؟
افسوس كه گریه او یك معما برای همه است، زیرا حتی شیعیان او نمی دانند علی چرا می گرید.
از اینكه خلافتش غصب شده؟
از اینكه فدك از دست رفته؟
از اینكه فلانی روی كار آمده؟
از اینكه او از مقامش...؟
از اینكه همسرش را...؟، از اینكه...؟، از...؟
ذکر حیوانات برای خداوند
(( مطالب زیر از کتاب هلیه المتقین می باشد ))

حلول ماه مبارك رمضان رو به همه شما تبریك میگم
ماهی كه روزه دار سرشار از عبادت میشود حتی نفس كشیدنها
و خوابهایش هم عبادتند .
چه خوب است از این لحظه تصمیم بگیریم تا آخر عمر متذ كر خدا
باشیم او را زیاد یاد كنیم ببینید همه موجودات در حال ذكر و تسبیح
هستند :
از امام حسین (ع) منقول است كه :
دراج میگوید: الرّحمنُ علی العرشِ استوی
طاووس میگوید:برخودم ظلم نمودم و مغرور به زینت خود شدم
پس بیامرز مرا
كركس فریاد میكند میگوید:ای فرزند آدم هر روشی كه
زندگانی میكنی آخرش مرگ است
باز كه صدا میكند میگوید:
ای دانای پنهان ها و ای دفع كننده بلاها
خداوند آغوش گشوده است
خدا در ماه رمضان ملائک را آوازخوان فرستاده است تا صدا دهند هر که حاجت دارد بیاید و برای همگان خوان رحمت گسترده اند.فصل فصل عجیبی است.
از لبهای انسان ترنم تبسم می بارد از چشمهایش شوق پرواز صدای تپش قلب اهنگ انتظار را می خوانند و هلال رمضان دلها را بشارت بهشت می دهد.
چه عروج عارفانه ای دست می دهدو چه شوقی فرا گرفته است کائنات را شبها پر از تجرید است پر از تلاوت قرآن بنشین و بخوان با نیمه شبهای افتتاح
(( اللهم انی افتتح الثنا بحمدک ))
خداوند آغوش گشوده است برای اشکهای تو!
خداوند پنجره های سحر را گشوده است تا عارفان با یگانه معشوق عالم نجوا کنند
.بقچه های متبرک مفاتیح را بگشایند.سجاده های محکم سلام را باز کنند و سبد سبد نیاز و تمنا تقدیم دوست کنند.
دروازه های بهشت را گشوده اند.درهای آتش را بسته اند و شیاطین در غل و زنجیرند.نهرهای شیرین شهد خود را جاری کرده اند و زمان مفهوم دیگری دارد ثانیه ها با سکوت حرف می زنند و از ملکوت می گویند.سحر پر از حس حضور است خانه های تماشای ملکوت منظر نگاه انسان می شوند.
و رمضان اسمى از اسماء الهى ست.
چهارشنبه 7 شهریور 1386
امام مهدى علیه السلام
در كلام نبىاكرم صلی الله علیه و آله

آنگاه كه گردآمدگان در غدیر خم، چشم بر دهان محمد مصطفى دوختند تا در جمع یكصد و بیست هزار نفرى خود، سخنانش را بشنوند. نبى اكرم صلی الله علیه و آله پس از حمد و ثناى خداوند و دعوت مردم به سوى خاندان گرامى نبوت و چنگزدن به ریسمان ولایت على بن ابیطالب علیه السلام فرمودند:
«اى گروه مردمان!
آن نور خداى تبارك و تعالى در من قرار گرفت و پس از آن در وجود على علیه السلام، آنگاه از او در نسلش تا «قائم المهدى علیه السلام» كه بازگیرنده حق است و جلبكننده همه حقوق از دست رفته ما.
- «الا و ان خاتم الاوصیاء منا القائم المهدى» ؛ آگاه باشید كه خاتم اوصیاء مهدى قائم علیه السلام از ماست.
- «الا انه الظاهر على الدین كله» ؛ آگاه باشید كه او بر همه ادیان پیروز مىشود.
خداوند در قرآن، دو بار از ایرانىها یاد كرده است : یكى در سوره مائده و دیگرى در سوره جمعه . وقتى كه این دو آیه نازل شدند، عربها از پیغمبر صلی الله علیه و آله پرسیدند : منظور خدا از این افراد كیست؟ آن جا كه خدا مىفرماید : «یَأْتِى اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِینَ یُجَاهِدُونَ فِى سَبِیلِ اللّهِ وَلاَ یَخَافُونَ لَوْمَةَ لاَآئِمٍ»۱. خدا به زودى گروهى را مىآورد كه آنان را دوست دارد ، و آنان هم خدا را دوست دارند، در برابر مؤمنانْ فروتناند و در برابر كافرانْ، سرسخت و قدرتمندند . همواره در راه خدا جهاد مىكنند و از سرزنش هیچ سرزنش كنندهاى نمىترسند . همچنین در این آیه : «وَ ءَاخَرِینَ مِنْهُمْ لَمَّا یَلْحَقُوا بِهِمْ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَكِیمُ * ذلِكَ فَضْلُ اللّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاءُ»۲ و [ نیز پیامبر را ] بر مردمى دیگر [ از عرب و غیر عرب ] كه هنوز به آنان نپیوستهاند [ برانگیخت ] . و او تواناى شكستناپذیر و حكیم است . این [ برانگیختن به پیامبرى و مسؤولیت عظیم تعلیم و تربیت ] فضل خدا است كه آن را به هر كس بخواهد عطا مىكند . پیغمبر صلی الله علیه و آله دست روى شانه سلمان گذاشت و فرمود : منظور خدا در این دو آیه، قوم سلمان است. خدا به ایرانىهاى آینده، نظر خاصى دارد. ایرانىهاى آینده، دوستان خدا و اهل معرفت به خدایند
ایرانیان از دیدگاه قرآن
برنامه نویسی
(27)
نرم افزار
(33)
شیمی
(5)
آموزش
(23)
روانشناسی
(26)
کلمات بزرگان
(11)
تصاویر هنرمندان
(3)
ورزشی
(6)
جون من بخند!
(23)
پزشکی
(16)
موبایل
(12)
نمونه سوال فیزیک۱
(1)
نمونه سوال فیزیک۲
(2)
نمونه سوال فیزیک۳
(0)
نمونه سوال فیزیک۱و۲ پیش
(0)
English
(7)
شعر
(20)
داستان
(8)
رشته های دانشگاهی
(6)
سایت های برتر
(8)
عمومی
(126)
سخنی با شما
(25)
تصاویر
(70)
اخبار IT
(68)
نوابغ ایران
(12)
آیا می دانید؟
(22)
اخبار
(91)
هنری
(8)
ادبی
(30)
کتاب
(4)
مصاحبه
(3)
مقالات
(25)
هوا فضا
(2)
ریاضی
(12)
رایانه
(16)
فیزیک
(9)
ترفندوهک
(16)
معارف
(47)
فرهنگ
(8)
سخت افزار
(8)
گرافیک و انیمیشن
(2)
30a30
(3)