محبوبه عمیدی: پس از جنگ جهانی دوم، این اولین بار است كه نگرانی‌ها در مورد كمبود مواد غذایی اوج گرفته است. فقط در انگلستان، بیش از 50 درصد مواد غذایی مورد نیاز از واردات تامین می‌شود.

 اما با افزایش 50 درصدی جمعیت جهان تا سال 2050 / 1429 و تغییرات آب‌وهوایی كه بسیاری از كشورهای صادر‌كننده مواد غذایی به این كشور را تهدید خواهد كرد، سیستم خوار و بار جهانی دیگر آن‌قدرها قابل اطمینان نیست.
ببینیم این تغییرات روی سبد خرید شهروندان چه تأثیری می‌تواند داشته باشد؟ بدون‌شك مواد غذایی گران‌تر خواهند شد، اگر قیمت‌ها را در سی‌سال گذشته باهم مقایسه كنیم، می‌بینیم قیمت‌ها هنوز پایین هستند و مواد غذایی در دسترس ما ارزان بوده‌اند. این دوران دارد تمام می‌شود. باید انتظار قیمت‌های بالاتری را داشته باشیم، شاید خیلی‌بالاتر، مخصوصا برای محصولات لبنی و گوشت كه از دام‌ها و طیور تأمین می‌شوند.
در اغلب كشورها، تغذیه دام‌ها با استفاده از علوفه وارداتی كه اغلب محصول كشورهای گرمسیری است، صورت می‌گیرد؛ كشورهایی كه توانایی تولید محصولات غلاتی مانند گندم، برنج، ذرت و حبوباتی مانند سویا را دارند و با افزایش دمای زمین، گرم‌تر و خشك‌تر خواهند شد.

بالا‌رفتن قیمت‌ این محصولات در اوایل سال 2008 / 1386 باعث افزایش 15 درصدی قیمت تخم‌مرغ، لبنیات و بعضی از انواع گوشت‌ها شد.
باید گفت، این میان خبرهای خوبی هم هست. گران‌شدن مواد غذایی وارداتی به سود كشاورزان بومی كشورهای شمالی است.

پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند، در قرن بیست و یكم هوای این كشورها گرم‌تر و مرطوب‌تر از قبل خواهد شد و این یعنی كشاورزان قادر خواهند بود، حجم بیشتری از غلات مانند گندم و بسیاری از محصولاتی را كه در حال حاضر وارداتی هستند، تولید كنند. در شرایط فعلی چیزی حدود 80 تا 90 درصد میوه‌ها و سبزیجات مصرفی در سالاد به انگلستان وارد می‌شوند، كه تقریبا همه آنها قابلیت تولید در داخل را خواهند داشت. می‌توان تغییرات فوق‌العاده‌ای را در گلخانه‌ها انتظار داشت.
مواد اولیه

برنج: افزایش دمای جهانی، تولید برنج را به سمت شمال كره زمین سوق داده است. بنابراین ممكن است سال‌های آینده شاهد شالیزارهای برنج در حاشیه رودهای بزرگ كشورهای اروپایی باشیم؟ از لحاظ علمی این امكان وجود دارد و با افزایش قیمت غذاهای اصلی در قاره آسیا، ممكن‌ است چاره‌ای جز این نباشد.....