پس از میلیاردها سال سرانجام یك زن اسپانیایی مدعی مالكیت خورشید شد. وی ادعا كرده كه سند خورشید را در یك دفترخانه محلی در گالیسیای اسپانیا به نام خودش تنظیم كرده است.

به گزارش فارس آنجلز دوران 49 ساله در این باره به روزنامه ال موندو گفت وی در ماه سپتامبر و پس از اینكه شنیده مردی آمریكایی ماه و بسیاری سیاران منظومه شمسی را به نام خودش ثبت كرده تصمیم به این كار گرفته است.

بر اساس یك توافق بین المللی هیچ كشوری نمی تواند ادعای مالكیت یك سیاره یا ستاره را داشته باشد اما در این توافقنامه در مورد اشخاص حقیق صحبتی نشده است.

وی گفت: هیچ مانعی نبود و من به صورت قانونی از ادعایم دفاع كردم. من احمق نیستم و قوانین را می دانم. هر كس دیگری هم می توانست این كار را بكند اما به هر حال من اولین نفر بودم.

در سند مالكیت تنظیمی توسط دفترخانه آمده: خانم دوران مالك خورشید ستاره ای نورافشان از نوع G2 در مركز منظومه شمسی كه تا زمین 149 میلیون و 600 هزار كیلومتر فاصله دارد می باشد.

خانم دوران گفته كه هم اكنون قصد دارد عوارضی را برای استفاده از خورشید تعیین كرده ونیمی از درآمد آن را به دولت اسپانیا و 20 درصد دیگر را به امور بازنشستگی كشورش اختصاص دهد. كمتر از 10 درصد دیگر به تحقیقات و 10 درصد دیگر به تلاش برای پایان دادن به بحران گرسنگی در جهان اختصاص داده شده و 10 درصد دیگر را برای خود نگه خواهد داشت.

قرآن کریم درباره نیکبختی و بدبختی جامعه ها می گوید: «ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم، رعد/11»؛ خداوند وضع هیچ ملتی را عوض نمی کند تا که خودشان تغییری در خود ایجاد کنند. این آیه کریمه، رمز جلو افتادن و عقب افتادن ملتها را بیان می کند. هیچ مردمی از بدبختی به خوشبختی نمی رسند مگر اینکه عوامل بدبختی را از خود دور سازند، و بالعکس، یک ملت خوشبخت را خدا بدبخت نمی کند مگر آنکه خودشان موجبات بدبختی را برای خویش فراهم آورند. ما ناله داریم که چرا خدا یک مشت یهودی ژاندارم آمریکا را بر هفتصد میلیون مسلمان به صورتهای مختلف نظامی، سیاسی، فکری، اقتصادی مسلط می کند؟

چرا صد میلیون عرب در جنگ پنجم ژوئن شکست خوردند؟ چرا خدا مسلمانان را عزت نمی دهد؟ چرا قوانین طبیعت را به نفع مسلمین نمی چرخاند؟ عصبانی می شویم، شب از غصه بیخواب می مانیم، رنج می بریم و ناله می کنیم، دعا و استغاثه می کنیم ولی مستجاب نمی شود. پاسخی که قرآن به ما می دهد یک جمله است: «ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم» خدا قانون خود را عوض نمی کند. ما باید خودمان را عوض کنیم. ما غرق در جهالتیم، در فساد اخلاق غوطه وریم، هیچگونه وحدت و اتفاق نداریم و در عین حال توقع داریم که خدا ناصر ما و یاور ما باشد! ما برای یک حادثه کوچک هزار قسم شایعه می سازیم، دروغگویی و نادرستی را شیوه خود قرار داده ایم و از هر فضیلتی تبری جسته استعفا کرده ایم و در عین حال می خواهیم بر دنیا هم آقایی و سیادت داشته باشیم! این نشدنی است..

مهریه فاطمه‌ی زهرا پانصد درهم بود.( هر درهم معادل یک مثقال نقره است.)


صورت جهیزیه زهرا علیهاسلام این‌گونه بود:

1. پیراهنی به بهای هفت درهم.

2. روسری به بهای یک درهم.

3. قطیفه مشکی.

4. یک تخت عربی از چوب و لیف خرما .

5. دو تشک از کتان مصری که یکی پشمی و دیگری از لیف خرما بود .

6. چهار بالش، دو بالش از پشم و دو بالش از لیف خرما .

7. پرده.

8. حصیر.

9. آسیاب دستی.

10. طشت بزرگ.

11. مشک‌ای از جنس پوست.

12. کاسه چوبی برای شیر.

13. ظرفی از پوست برای آب.

14. آفتابه.

15. ظرف بزرگ مسی .

16. چند کوزه سفالی.

17. بازوبندی از نقره .

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم در حالی که بر اثاث خانه دخترش

دست می‌کشید، فرموند:« خداوند زندگی را بر خانواده ای که بیشتر ظروف آن ها سفالین است مبارک قرار بده.

التماس دعا ... یا علی
http://www.teamor.blogfa.com

سلام

هیچ چیز مانند تصویر نمی تواند پیام را منتقل کند....

این تصویر در کمال سادگی پیامد اهانت به قرآن را را به ساده ترین شکل ممکن نشان می دهد...

 

با تشکر از دوست خوبم: حسین

یا علی!

• برچسب ها: عاقبت قرآن سوزی،  

امیرالمؤمنین على(علیه السلام) در یكى از اعیاد فطر خطبه اى خوانده‏ اند و در آن مؤمنان را بشارت و مبطلان را بیم داده ‏اند:

 اى مردم! این روز شما روزى است كه نیكوكاران در آن پاداش مى‏گیرند و زیانكاران و تبهكاران در آن مایوس و ناامید مى‏گردند و این شباهتى زیاد به روز قیامتتان دارد، پس با خارج شدن از منازل و رهسپار جایگاه نماز عید شدن به یاد آورید خروجتان از قبرها و رفتنتان را به سوى پروردگار، و با ایستادن در جایگاه نماز به یاد آورید ایستادن در برابر پروردگارتان را و با بازگشت ‏به سوى منازل خود، متذكر شوید بازگشتتان را به سوى منازلتان در بهشت‏ برین، اى بندگان خدا، كمترین چیزى كه به زنان و مردان روزه ‏دار داده مى‏شود این است كه فرشته‏اى در آخرین روز ماه رمضان به آنان ندا مى‏دهد و مى‏گوید:

هان! بشارتتان باد، اى بندگان خدا كه گناهان گذشته‏ تان آمرزیده شد، پس به فكر آینده خویش باشید كه چگونه بقیه ایام را بگذرانید...

نغمه ریزید غیاب مه نو آخر شد
باده خرم عید است که در ساغر شد

روز عید است, سوی میکده آیید به شکر
که ببخشند هر آنکس که در این دفتر شد

ساقی از میمنت عید دهد باده صاف
جرعه گیرید چو معشوق به خم رهبر شد

مطربا نغمه عیدانه زن و دست فراز
که ز هر پرده نغزت هله ای دیگر شد

صد کنم شکر بر این عید که از عرش رسید
صد کشم رشک که ایام صیام آخر شد

فرصتی بود که این تیرۀ ِ دل صاف شود
نعمتی بود که بر تشنه لبان کوثر شد

آتشی بود که در سردی سوزان وجود
دم گرمی شد و در مجمر دل اخگر شد

وای بر ما که از این جام نگیریم لبی
حیف زان آتش اگر سوخت و خاکستر شد

حالیا عید شد و رونق می افزون گشت
مستی افزون کند این باده چو پر شکر شد

 

یا علی!