زندگی نامه مختصر  شیرین عبادی

من در سال 1326 در شهر همدان بدنیا آمدم . خانواده من فرهنگی و معتقد به دین اسلام بودند. پدرم هنگام تولد من رئیس اداره ثبت شهر همدان بود . پدرم یكی از اولین اساتید حقوق تجارت بود . او كه نامش ؛ محمد علی عبادی ؛ است چندین كتاب نوشته است و در سال 1372 فوت كرد .
كودكی من در خانواده ای سرشار از مهر و محبت سپری شد. من دو خواهر و یك برادر دارم كه همگی تحصیلات عالیه دارند و مادرمان تمام وقت و عشق خود را صرف تربیت ما نمود .
من دریك سالكی به همراه خانواده به تهران آمدم و از آن پس ساكن این شهر شدم . در دبستان فیروزكوهی تحصیل كردم و دوره دبیرستان را در دبیرستان انوشیروان دادگر و رضاشاه كبیر به اتمام رسانیدم . در كنكور دانشگاه تهران شركت كردم و در سال 1344 وارد دانشكده حقوق شدم . دوره لیسانس را 5/3 ساله تمام كردم . بلافاصله در كنكور دادگستری شركت كردم و پس از طی شش ماه كارآموزی قضاوت در اسفند 1348 به عنوان قاضی رسما كار خود را شروع كردم . به موازات قضاوت در دادگاه به ادامه تحصیل پرداختم و در رشته حقوق خصوصی در سال 1350 از دانشگاه تهران با درجه ممتاز فوق لیسانس گرفتم .
در داگستری مشاغل متعددی داشتم و در سال 1354 به ریاست شعبه 24 دادگاه شهرستان نائل آمدم. من اولین زنی هستم كه در تاریخ دادگستری ایران به ریاست دادگاه نائل آمدم . بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 1357 چون براین اعتقاد بودند كه قضاوت در اسلام برای زنان ممنوع است من و بقیه خانم های قاضی را از سمت خود بركنار نمودند و ما را به پست اداری گماشتند . من را منشی همان دادگاهی كردند كه روزی رئیس آن بودم . به این وضع همگی اعتراض كردیم . پست بالاتری برای ما در نظر گرفتند. و همه زنان قاضی از جمله من را به عنوان كارشناس در دادگستری به خدمت گماردند. ادامه این وضع برای من غیرقابل تحمل بود بنابراین تقاضای بازنشستگی قبل از موعود كردم و با آن موافقت شد . چون كانون و كلاء دادگستری مدتها پس از انقلاب بازگشائی نشده بود و بوسیله قوه قضائیه اداره می شد بنابراین با درخواست وكالت من هم موافقت نمی شد و من عملا چندین سال خانه نشین شدم تا این كه در سال 1371 توانستم پروانه وكالت بگیرم و دفتر و كالت خودم را تاسیس كنم .
از فرصت بدست آمده درزمانی كه بیكاربودم استفاده كردم و به تالیف چند كتاب و انتشار مقالات متعددی در نشریات ایران پرداختم . پس از اخذ وكالت دفاع از پرونده های بسیاری را قبول كردم كه تعدادی از آنها پرونده های ملی بوده است مانند وكالت خانواده مقتولین قتل های زنجیره ای (فروهرها) و یا عزت ابراهیم نژاد كه در حمله به كوی دانشگاه به قتل رسید. دربرخی از پرونده های مطبوعاتی نیز شركت نموده ام . تعدادی كثیری از پرونده های اجتماعی نظیر كودك آزاری را هم برعهده داشتم و اخیرا نیز وكالات مادر زهرا كاظمی- عكاسی كه در ایران به قتل رسید – را هم بر عهده گرفته ام .
من در دانشگاه نیز تدریس می كنم . هرسال تعدادی از دانشجویان خارج از ایران به عنوان كارآموز حقوق بشر نزد من كارآموزی می كنند.
من ازداواج كرده ام همسرم مهندس برق است . دو دختر داریم یكی 23 ساله كه مهندس مخابرات است و در دروره دكترای مخابرات در دانشگاه مك گیل واقع در كانادا ادامه تحصیل می دهد و دیگری 20 ساله است و دانشجوی سال سوم حقوق است كه درتهران بسر می برد.

فعالیت های اجتماعی

* هدایت چندین پروژه تحقیقاتی برای دفتر یونیسف تهران
* تاسیس انجمن حمایت از حقوق كودكان كه در سال 1374 با همراهی تعدادی از هم فكران. تا سال 1379 نیز ریاست انجمن را بر عهده داشتم و از آن پس به عنوان مشاور حقوقی با انجمن مذكور همكاری مستمر دارم . این انجمن در حال حاضر بیش از پانصد عضو فعال دارد.
* تدریس رایگان حقوق كودك و حقوق بشر در دوره های مختلف
* تاسیس كانون مدافعان حقوق بشر به همراه چهار وكیل مدافع در سال 1380 ریاست این كانون را بر عهده دارم .
* ارایه بیش از 30 سخنرانی در كنفرانس های دانشگاهی و علمی و سمینارهایی كه درباره حقوق بشر برگزار شده است در كشورهای ایران ، فرانسه ، بلژیك، سوئد ، سوئیس ، انگلستان و آمریكا .
* به عهده گرفتن وكالت تعدادی از چهره های مطبوعاتی یا وكالت خانواده آنها كه دررابطه با آزادی بیان متهم و یا محكوم شده بودند ازجمله دكترحبیب الله پیمان (به خاطر نوشتن مقاله و سخنرانی درباره آزادی بیان ) عباس معروفی، سردبیر ماهنامه گردون ( به خاطر چاپ تعدادی مصاحبه و شعر) سركوهی (سردبیر ماهنامه آدینه )
* به عهده گرفتن وكالت خانواده قربانیان قتل های زنجیره ای ( فروهر ها)
* به عهده گرفتن و كالت خانواده عزت ابراهیم نژاد مقتول حوادث 18 تیر ماه كوی دانشگاه در سال 1378
* به عهد گرفتن و كالت مادر آرین گلشنی كودكی كه بر اثر حضانت جدا از مادرش زندگی می كرد و بر اثر شكنجه در خانه نا مادری اش به قتل رسیده بود.
* پیشنهاد تصویب قانون منع خشونت علیه كودكان به مجلس شورای اسلامی كه به سرعت نیز در مجلس بررسی و به تصویب رسید در تابستان 1381

جایزه ها و افتخارها

1. ناظر رسمی از سوی سازمان دیده بان حقوق بشر، سال 1996
2. انتخاب كتاب حقوق كودك به عنوان كتاب برگزیده سال از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی .
3. جایزه بنیاد حقوق بشر رافتو به خاطر فعالیت های حقوق بشر ، نروژ، سال 2001
4. جایزه صلح نوبل در سال 2003